Чормағзҳои пӯсти Фенгкин тӯҳфаи табиии минтақае мебошанд, ки дорои дучанд бартарияти “пойтахти ҷаҳонии чойи сиёҳи Дианҳунг” ва “пойтахти чормағзи Чин” мебошанд. Онҳо на танҳо чормағзҳои оддӣ, балки маҳсулоти нишондиҳандаи ҷуғрофӣ мебошанд, ки нурҳои офтобии тропикии саратон, намии ҳавзаи дарёи Ланкан ва хирадмандии ҳазорсолаҳои киштро таҷассум мекунанд.

Чормағзҳо дар пуштаҳои худ шакли аслӣ ва мукаммалтарини ҳаёти чормағзро ифода мекунанд. Онҳо газакҳои омода барои хӯрдан нестанд, балки як офариниши табиӣ мебошанд, ки барои ба даст овардани мукофоти худ ҳамкорӣ кардан лозим аст. Нигоҳ доштани чормағз дар қаъри он мисли нигоҳ доштани сирре дар қалъаи ҳезум пӯшонидашуда аст, як сафари хурд, вале ҷолиби забт кардан дар пеш аст.